Muzyka to też sztuka, może mniej postrzegana w tej dziedzinie jednak bardzo powszechna i znana na całym świecie, jest na tyle prosta do wykonania że nie trzeba mieć dużych zdolności i profesjonalnych instrumentów by stworzyć prosty dźwięk i się przy nim bawić, ludzie trzeciego świata tworzą taką muzykę przy pomocy uderzania w garnki, czy graniu na innych prostych instrumentach wykonanych ręcznie lub zakupionych. Oczywiście, nie umywa się to do prawdziwej orkiestry czy innych zespołów muzycznych ale tak jak one ma swój prawdziwy urok, bo sztuka jest czymś prawdziwym i czymś co tworzą ludzie z miłości. Muzyka towarzyszyła ludziom od zawsze, początkowo były to muszle i piszczałki wykonane z kości, później prawdziwe instrumenty z porządnych tworzyw zastąpiły te mniej trwałe bardziej prowizoryczne narzędzia do grania. Nie można jednak zapomnieć, że nieważne jaką muzykę ktoś gra czy symfoniczną, rockową, pop czy metalową ważne że to muzyka i działa na ludzi, sprawia że to lubią, czują się przy tym dobrze, chcą tego słuchać dalej, sprawia że każdy artysta który to tworzy oddaje cząstkę siebie innym i nic nie chce w zamian. Sztuka jest pojęciem tak wszechstronnym, że ciężko nie zaliczyć muzyki.
Obrazy
Obrazy są malowane od wieków, już starożytni malowali na ścianach grot, teraz obrazy ozdabiają ściany sklepów, domów i galerii. Kupując bilet można zobaczyć nawet najstarsze dzieła malowane przez największych artystów to dlatego też, warto wydać na to pieniądze. Sławny Luwr zawiera setki malowideł i rzeźb wartych poznania jeśli zawita się w tamte strony, zresztą każdy kraj ma muzeum narodowe, a przynajmniej większość ma miejsca gdzie można obejrzeć stare obrazy, chociażby kopie bo oryginały znajdują się tylko w bezpiecznych, dobrze strzeżonych i wyjątkowych miejscach. Obrazy polskich artystów są tak naprawdę rozsiane po całym świecie, spowodowane jest to oczywiście burzliwymi losami polski no i klientami dla których były malowane. Przetrwała u nas i zachowała się piękna „Panorama Racławicka” wystawiana we Wrocławiu, pomysłodawcą był Jan Styka, zapraszając wielu artystów do współpracy między innymi Wojciecha Kossaka, ta wystawa przyciąga tysiące turystów nie tylko z kraju, będąc tam można spotkać wielu obcokrajowców z ciekawością przypatrującym się szczegółom tego obrazu. To dowodzi, że warto jeździć i zwiedzać świat chociażby po to by zobaczyć piękne obrazy.
Wspaniały Leonardo
Jak wiadomo największym prekursorem sztuki a głównie malarstwa był Leonardo Da Vinci, stwórca takich dzieł jak przede wszystkim „Mona Lisa” czy „Dama z gronostajem” lub „Madonna w grocie”. Jednak nie można go tylko zamykać w jednej dziedzinie owszem pięknie malował, był jednym z najwybitniejszych malarzy wszechczasów jednak nie tylko ten rodzaj reprezentował, można nazwać go prekursorem sztuki ponieważ również szkicował, interesowało go ciało człowieka, dlatego przeprowadzał liczne sekcje zwłok które rozrysowywał, zaprojektował różne bronie, studiował fizykę, rzeźbił i był doskonałym architektem. Leonardo opanował wszelkie dziedziny sztuki jakie wtedy były dostępne bardzo biegle, jednak to malarstwo uważał za dziedzinę najtrudniejszą, najciekawszą i najdoskonalszą. Poza 15 obrazami pozostawił sobie ponad 7000 stron zapisków, szkiców i wywodów naukowych w swoich notatnikach. Swoje notatki sporządzał pismem lustrzanym, może dlatego że chciał je zostawić w tajemnicy, a może dlatego że był leworęczny i pisząc w ten sposób nie rozmazywał atramentu. Leonardo jest do tej pory wielbiony jako artysta, budzi wiele ciekawości i nieufności jednak przede wszystkim budzi podziw.
Archeologia matką sztuki
Archeologia, nauka zajmująca się badaniami i wykopami pamiątek związanych z kulturą i historią tego świata, ludów, miast wszystkiego co miałoby znaczenie. Nie trzeba więc mówić, że jest jak matka dla sztuki, jest pomocną ręką która wynajduje zapomniane przez teraźniejszość dzieła i zabytki. Archeologia od lat pomaga sztuce, to ciekawe zajęcie przede wszystkim postępowe, chociaż czasami latami można stać w miejscu i nic nie znaleźć, po tym czasie można znaleźć coś tak przełomowego, tak starego i tak dającego satysfakcję, że przyczynianie się dla sztuki i historii jest prawie na porządku dziennym. Sztuka zapewne jest wdzięczna, ponieważ archeolodzy wynajdują zagubione naczynia ceramiczne, obrazy czy też odkopują stare, zapomniane, zabytkowe miejsca. To piękne zajęcie i sztuka jest piękna dlatego też to wszystko się ze sobą łączy. W 1748 roku rozpoczęto prace w Pompejach i Herkulanum, na początku nie chciano rozgłosu więc te wykopaliska prowadzono w tajemnicy, później jednak opiekunem tego przedsięwzięcia stał się wysoko postawiony człowiek z Watykanu więc wszystkie informacje się rozpowszechniły. Od tamtej pory archeologia ciągle postępuje i to w bardzo szybkim tempie.
Sztuka dla sztuki
Hasło propagowane przez polskich i europejskich artystów. Hasło miało być zupełnym przeciwieństwem estetyki pracy i chęci zadowolenia klientów estetycznie. Dzieło miało być doskonałe w swojej formie, bez przepisywania form edukacyjnych, politycznych czy tym podobnym. Po raz pierwszy użył go Victor Cousin, w „O prawdzie, o dobru i o pięknie” wydanej w 1818 roku, na polskim rynku nie ma tłumaczenia tego dzieła. Wzięło się to z poglądów wielu artystów modernizmu. Wiązało się to z pogłębieniem nowym technik plastycznych, nowej odwagi i artystycznych koncepcji zupełnie innych niż wcześniejsze prace. Sztukę jaką reprezentuje hasło „sztuka dla sztuki” to właściwie bezstylowość, chodzi również o wolność, można swobodnie interpretować cytaty, fragmenty tekstów, filmów, obrazów i przeistaczać je według swojej wyobraźni. Tworzenie dzieł jest sztuką dowolną, bez ograniczeń, nie ma żadnych cenzur ani osób które mogłyby zabronić ci malować tego co właśnie chcesz. Dlatego to hasło jest tak ważne dla sztuki i dla obecnych artystów, chodzi o tworzenie dla siebie i wydawanie tego dla ogółu nie po to by go zadowolić, ale po to by usatysfakcjonować siebie. To wolna sztuka, i to jest w niej dobre.
Ozdobne decoupage
Modna ostatnia technika ozdabiania starych produktów naklejaniem i malowaniem ich na nowo, tak by albo wyglądały na bardzo ozdobne lub tak by wyglądały na jeszcze starsze. Czasami uznawane jako nowa technika sztuki. Klasyczny decoupage polega na naklejaniu wzoru na, na przykład puszkę i pokrywaniem tego wieloma warstwami lakieru. Historia tej techniki nie jest taka długa, podobno pochodzi ze wschodniej Syberii, plemiona Nomadów ozdabiały tak groby swoich przodków. Technika ta zawędrowała do Chin, tam mieszkańcy ozdabiali tak lampiony, okien i pudełek. Decoupage zyskało przydomek „sztuki biedaków” ponieważ w zasadzie był używany przez biednych by trochę zarobić, później ta technika dotarła do Wenecjan i do Europejczyków. Obecnie to jedno z typowych kobiecych hobby, tą techniką zajmują się głównie po to by zająć sobie czas i polepszyć wygląd niektórych sprzętów. Jednak ona również wymaga pewnych zdolności i cierpliwości, ponieważ trzeba wiedzieć jak przyklejać niektóre rzeczy i lakierować je tak by nie odpadły. Do takiej sztuk potrzeba pudełek, świeczników, doniczek czy czegoś w tym rodzaju, motywy do nanoszenia je, serwetki, naklejki i wycinki i dobry lakier.
Sztuka współczesna
Początek sztuki współczesnej wyznaczony jest na połowę XX wieku, na obraz tej sztuki składają się trzy rzeczy mianowicie: ruchy artystyczne, manifestacje i tendencje. Taka sztuka zaczyna się wtedy gdy artysta improwizuje, używa wyobraźni chce przekazać innym to co czuje w obecnej chwili. Sztuka nie jest już taka jak kiedyś, artystom nie zależy na tym by zadowolić estetycznie klienta, panuje hasło „Sztuka dla sztuki”, chodzi o to by wywołać emocje, zainteresować, zaszokować i zdziwić. Współczesnej sztuki nie da się podzielić na jakiekolwiek grupy i zaszufladkować jej, chodzi właśnie o ukazanie jej piękna, jej możliwości i jej wszechstronności. Ta dziedzina używa wszystkich możliwych technik by zwrócić na siebie uwagę, ta sztuka krzyczy do odbiorów, manifestuje im co autor miał na myśli, służy by pokazywać swoje poglądy, swoje myśli, służy by wyznaczać ludziom to co mają myśleć. Ta sztuka nie pojawia się tylko na obrazach i rzeźbach, artyści używają puszek, murów, dużych figur, tą sztuką jest na przykład wielka wiewiórka która stoi w środku miasta, albo duży drewniany ser na trawniku. Taki właśnie jest ten nurt, szczery, ale nie zawsze tak przejrzysty dla odbiorcy.
Sztuka baletu
Balet jest sztuką, sztuką piękną i bardzo trudną do opanowania dla tancerzy. Wiąże ze sobą parę czynników, przede wszystkim rodzaj widowiska teatralnego, zespół muzyczny i muzyki którą napisano dla tego rodzaju przedsięwzięcia. Jest przyjęte, że balet jako sztuka teatralna powstała 15 października 1581 roku w Paryżu. Był to balet komiczny królowej który stworzył Włoch Baldassarino do Belgiojoso. Na początku „ośrodkami” baletu były Włochy i Francja, w XIX wieku pałeczkę przejęła Rosja. Stworzyła typ baletu który miał ustaloną budowę, do jednym z najbardziej znanych zalicza się „Jezioro łabędzi” i „Śpiąca królewna”. Te balety charakteryzowały się szczególną synchronizacją i urokiem. Balet od zawsze cieszył oko i umilał czas, jednak z biegiem czasu ta rozrywka zaczęła się robić mniej znana, a dokładniej od zawsze była dostępna dla sfer wyższych później dla bogatszych ludzi do dzisiaj balety są odstawione raczej w operach które nie są cenowo dopasowane dla najbiedniejszych. Obecnie balety są doceniane raczej dla starszych osób lub bardziej dojrzałych, nastolatki i dzieci bardzo rzadko się decydują na pójście na taką sztuką z własnej woli. Balet trzeba poczuć i zrozumieć.
Drukowane plakaty
Plakaty kiedyś były używane głównie w celach propagandowych, ludzie takimi obrazami chcieli coś przekazać innym, chcieli pokazać im siebie. Dawne plakaty, jeszcze przed wojnami, przedstawiały głównie piękne kobiety, były produktami artystycznymi, malowanymi jak obrazy a potem kopiowane, na samym początku pierwsze plakaty służyły by zareklamować przyjeżdżające do miasta cyrków lub wesołych miasteczek. Z biegiem czasu wygląd plakatów i ich technika zaczęła się zmieniać, stały się coraz bardziej nowoczesne, podczas wojny miały charakter propagandowy lub reklamowy, głosiły hasła które miały jednoczyć i zachęcać ludzi do pracy lub do innych rzeczy. Taka forma sztuki nigdy nie miała funkcji tylko informacyjnej zawsze zawierała jakieś obrazki, lub jakąś reklamę. W całości stanowi formę graficzną, najczęściej posiada bogatą kolorystykę i jest w całości zadrukowywany, jeśli znajdują się na nim jakieś napisy to są zazwyczaj przekształcone graficznie, na większe bardziej pochyłe lub o różnej wielkości. Obecne plakaty są zazwyczaj nie tylko obrabiane graficznie ile nie trzeba ich malować jak kiedyś, wystarczy dobry projekt i parę zdjęć. Plakaty najczęściej coś reklamują.
Fotografia
Wielkim przełomem i zmianą w sztuce stała się na pewno fotografia. Powstała w XIX wieku, a urządzenia dzięki którym powstała były używane już wcześniej na przykład camera obscura którą stosowali już Starożytni Grecy. Za właściwą datę zrobienia fotografii uznaje się 1839 rok kiedy Louis Daguerre zaprezentował Akademii Francuskiej pierwsze zdjęcie czyli obraz otrzymany na warstwie jodku srebra, który powstał w wyniku działania pary jodu na wypolerowaną płytę miedzianą która została pokryta srebrem. Teraz na czasie i powszechnie używana jest fotografia cyfrowa czyli zdjęcia które zapisywane są na pamięci aparatów jednak czy ma ona taki sam czas jak ta poprzednia tradycyjna, o której mało kto pamięta? Zdjęcia cyfrowe są zapisywane na komputerze gdzie pamięć może w każdej chwili zniknąć, tradycyjne zostaną chyba że je spalimy lub zalejemy. Zawsze możemy wziąć do ręki fotografię i przypomnieć sobie daną chwilę, takie zdjęcie możemy dać bliskim lub podarować w prezencie ukochanej osobie z pewnością że nie zginie od tak. Idąc z biegiem lat zapominamy o najważniejszych i najpraktyczniejszych rzeczach, bo tradycyjna fotografia była z pewnością sztuką praktyczną i trwałą.